SMYRNETALYA

Festivaldeki neredeyse tüm lezzet noktaları harikaydı, nefis tatlar deneme imkanı bulduk, insanda yemek yapma hevesini arttıran mutfak şovları izledik..son gün bizim standdan çıkıp bir tur atma imkanım oldu, o arada sizin de hoşunuza gideceğini düşündüğüm bazı yerler keşfettim. Urla Enginar Festivali yiyecek ağırlıklı bir festival olmasına rağmen, dekoratif malzemelerin bulunduğu standlar küçümsenmeyecek kadar fazlaydı..Bu beni şaşırtmadı çünkü artık insanlar evlerine daha fazla önem verir oldular..ev artık yaşadığımız ortamın stres ve kalabalığından kaçıp sığındığımız kozalar haline gelmeye başladı.. Instagram ve Snapchatte fırsat buldukça paylaşmaya çalıştım ama bu hesapları kullanmayı tercih etmeyen blog okuyucularını düşünerek blogta bizim stanttan da görüntüler paylaşmak istedim. Öncelikle festival boyunca bizi yalnız bırakmayan dostlarıma ve tüm Instagram, blog arkadaşlarıma çok teşekkür ederim..herbirinizin ziyaretinden ayrı keyif aldım, hatta pekçok takipçi ile bir...

Son zamanlarda Instagram blogların tahtını sallasa da, burada yeniden birşeyler karalamak çok keyifli, özlemişim.. Buralara teşrifimi neye mi borçluyum? Aslında son zamanlarda burada anlatılacak, yazılacak çok konu var ama en büyük teşrif sebebim geçtiğimiz hafta ikincisi düzenlenen Urla Enginar Festivali.. Geçtiğimiz sene eşimle İzmir'de iken son dakika program yapıp "aaa arkadaşlar da stand açmışlar, hadi gidip onların yanında olalım"la başlayan Enginar Festivali maceramız, bu sene Atölye Arkansiyel olarak katılımımız ile devam etti:) İlk kez görücüye çıkmanın heyecanı ve sevincini bir yana bırakırsak, festival bizim için keyifli, mutlu, kalabalık ve lezzetli olarak özetlenebilir.. Bize tüm bu duyguları yaşatan festivalin mimarı ise fotoğrafta gördüğünüz güzel Sırma Güven. Sırma için ayrı bir yazı yazmak lazım aslında.. Arkadaşımın neler yaptığını bilseniz bana hak verirsiniz (İzmir Ekonomi Üniversitesi'ndeki Gastronomi Bölümü macerasından tutun Yeni Asır Gazetes...

Evdeki eşyaları ne kadar azaltıp sadeleşmeye doğru gitsem de, eminim ki hiçbirimizin evinde bahar temizliği bir günde bitmiyor.. Salondaki çekmece/dolap içlerini hallettikten sonra mutfağa başladım. Bilirsiniz, çekmece/dolap sayıları düşünüldüğünde mutfak ve yatak odaları en çok vakit alan bölümler.. Mutfak dolaplarını temizlerken farkettim ki, mutfakta da "bir daha asla"larım var.. İşte ilki.. Saplı çatal/bıçak takımları.. Bunlardan kaç kere aldım bilmiyorum ama her seferinde fiyasko.. Bulaşık makinesinde yıkandıkça sapları mahvoluyor.. Evet görsel açıdan harikalar ama hepsi bu.. Sağlamını bilen, kullanan varsa "insaniyet namına" bana bildirsin..ama o zamana dek "bir daha asla" Çeyiz yemek takımları.. Ben oldum olası şu "takım olayı"nı hiç sevmedim..evde de hiçbirşey takım değil..yani mobilya takımı, yemek odası takımı, vs..bunları sıyırıp geçtim ama yemek takımından yırtamadım..şimdiki aklım olsaydı, onu bile aldırm...

Zigon sehpalarla aranız nasıl? Ben pek hoşlanmam kendilerinden.. Benim tercihim genellikle kanape yanlarında yan sehpa ve orta sehpadan yanadır. Hatta yan sehpaların üzerinde bir de abajur varsa değmeyin keyfime, tavandaki ışığı açmaya ihtiyaç bile duymam, lokal ışık seviyorum ben.. Üzerinde abajur olan güzel bir yan sehpamız vardı ama bu eve taşınırken ne yazık ki kırıldı(nakliyatçıların marifeti)...tamiri mümkün görünmeyince vazgeçtik kendisinden..  O zamandan beri yan sehpa kullanmıyorum.. Aslında bir tane çok beğenmiştim geçen sene ama o aralar bütçe olarak beni fazlasıyla aşınca vazgeçtim. Geçenlerde Dekorazon'da bu sehpayla karşılaştım. Gümüş, parlak metal rengini mobilyada ne kadar sevmiyorsam, bakır ve pirinç tonlarını da bir o kadar seviyorum, sanırım beni en çok sehpanın rengi cezbetti. Sehpanın diğer detaylarına  buradan  göz atabilirsiniz. Bu arada fotoğraf makinesi ile yeniden flört etmeye başladık, dış mekanda Efe ile işim zor ama şu atölye işlerine başlad...

Bu dekorasyon işlerini çoğu zaman labaratuvar olaylarına benzetiyorum ben.. Birşeyi yaptırıyorsun, zamanla, kullandıkça uygun olup olmadığını anlıyorsun.. Benim de evde kullanıp ta "bir daha asla" dediğim şeyler var.. Banyolardan başlayalım.. Misal duş tekneleri.. Yaptığım en büyük hatalardan biri.. Ne kadar temiz kullanırsanız kullanın, bir süre sonra silikonlu bölgelerde mutlaka kararma yaşanıyor. Bir daha mı..asla. Kaydırmaz özelliği olan, malzemesi polyester, açık renk paspaslar.. O kadar çabuk kirleniyorlar ki..üstelik evdeki kadın popülasyonu uzun saçlı ise, durmaksızın halıya yapışan saç kılları da cabası.. Bence en sağlıklısı pamuklu büyük pos paspaslar.. Ha bir de sürgülü cam duşakabinler var.. "Sürgülü" detayını özellikle belirtiyorum, çünkü bunları temizlemek gerçekten sıkıntılı..elinizin ulaşmadığı noktalarda mutlaka kireç birikimi oluyor.. Ha bir de şöyle güzel pencereler olsa banyolarımızda, hiç te fena olmayacak ya...

Aslında herşey 2 sene önce başladı. Mağaza mağaza dolaşıyorum, birşeyler arıyordum..eşime söylenmeye başladım "vallahi asfalyalarım attı gene (evet yine demiyorum çoğu zaman, "gene" gibi birşey saçmalıyorum:)), sonunda kendi işimi kendim göreceğim, aklımda ne varsa üretivereceğim" dedim.  Evlilikte zamanla eşler birbirine benzermiş ya...gerçekten doğru.. Misal biz..ben zaten delidolu, yarım akıllı bir kadınım, adam da bana benzemeye başladı...valla bak..ben söylendikçe dedi ki "e yap hadi, ne duruyorsun?"..sanki mahallenin manavından karpuz ısmarlıyoruz.. Başladım çalışmaya, daha doğrusu fikir üretmeye.. Sonra kayınpederimin hastalığını öğrendik..ikimizi de çok etkiledi, kolay günler değildi..bıraktık herşeyi.. Sonra birgün Fransa'dan haber geldi: eşimin yıllardır çalıştığı acentanın -benim de Antalya'ya gelmeme sebep olan acenta:)- Türkiye ayağı olmayacakmış artık,kepenkleri indirdiler.. Eşim turizme devam etmek istemedi, bir zamanlar yoğunluk...

Aslında bu sene niyetim birkaç günde bir bloga yazı yazıp bizim evde yapılan yeni yıl hazırlıklarını anlatmaktı ama başka işlerin -bu işlerden de bahsedeceğim en kısa zamanda- koşuşturması evle ilgilenmeme engel oldu bu sene..ama kesinlikle şikayetçi değilim, çok verimli ve üretken bir Aralık ayı geçirdim.. Tabii Instagram hesabı olanlar daha şanslıydı, çünkü orada fırsat buldukça bizim evin yeni yıl görüntülerinden kareler paylaşmaya çalıştım.. Yani bu kareler en çok Instagram hesabı olmayanlara.. Bu sene artık bir şöminemiz olmadığı için, ağacımızı salonun bu köşesine kurduk.. Efe'nin treni hediye paketlerini ağaç altına koymamıza engel oldu ama bugün yarın paketleri yerleştirmeye başlarız herhalde, çünkü Efe tren raylarının çokça bölümünü kırdı:)) Banyoda "yılbaşı kafası" ısrarımı bu sene de sürdürdüm:)  Mutfak ve balkona gelince.. Rahmetli ananemin deyimiyle tam bir "Deli İbrahim'in sarayı" konumundaydı:)) Ancak orta raftaki ışıklar ısrarla yere düşünc...