SMYRNETALYA

  *Le Roi Charles (lö rua Şarl) Kral Şarl yani, ki gerçekten benim için öyle..sadece benim için değil aslında, pekçok Fransız ya da hayatında Fransızca olan pekçok kişi için..  Önceki gün ilk Carla Bruni'nin paylaşımında gördüm, sonra Le Figaro, Paris Match, Vincent Cassel,vs..hepsi artçı deprem gibi anlatmaya başladılar Aznavour'un 94 yaşında gelen ölümünü.. Duyduğum an içim buruldu, gözlerim doldu. Çünkü Charles Aznavour benim ilk Fransızca öğrenmeye başladığım zamanlar demek, sonra gençliğim demek, yıllar önceki ilk Paris seyahatim demek, nefis anılar demek, sonra 40'lara adımımı attığımda "Hier Encore" u daha farklı duygularla dinlemem demek.. Evet My Way harika bir şarkıdır -ki o şarkının da orijinali bir başka Fransız Claude François'ya aittir, şarkının orijinal adı Comme D'habitude'tür- ama Hier Encore daha da harika bir şarkıdır, enfestir. 20'li yaşlarda keyifle dinlersiniz, 40'larda ise gençlik yavaştan biter, artık zaman geçmiştir...

Sanırım Fransızca şarkı -şanson- denince benim en sevdiğim sanatçıların başında geliyor Francis Cabrel (Fransis Kabrel diye okunur)...ha bir de Edith Piaf var tabii, ikisi yarışırlar:) Ben onun bir şarkıcıdan çok şair olduğunu düşünüyorum, zira şarkılarını kendi yazıyor ve sözleri o kadar anlamlı ki, şarkı sözlerinden ziyade bir şiiri andırıyor. Cabrel'in aşk üzerine şarkılarını dinlediğinizde onun iflah olmaz bir romantik olduğunu düşünebilirsiniz ama şarkıları sadece bununla sınırlı değil...onun şarkılarında aşk ta var, doğa da var, insan ilişkileri de var, hayalkırıklığı da var, ayrılık ta var, özlem de var, herşey var... Mesela La Corrida (boğa güreşi) adında öyle bir şarkısı var ki, bir boğanın gözünden anlatıyor o vahşeti, muhteşem birşey (Barselona halkını bu yüzden seviyorum, boğa güreşini sevmiyorlar ve gitmiyorlar) Bu adam duygularını öyle cümlelerle ifade ediyor ki, her dinlediğimde "insan nasıl olur da bir duyguyu böyle ezici bir yoğunlukta ifade edebilir?...

Bu başlık hakkında çok düşündüm. Aslında şarkıları genellikle Pazar günleri yayınladığım için, güne istinaden "Pazartesi Şarkısı" diyecektim, vazgeçtim...şarkının ismini verecektim başlığa, o da içime sinmedi, ondan da vazgeçtim. Sebep? Edith Piaf zaten kendisi başlı başına bir olay olduğu için, başka başlık kesmezdi beni:-) Fransız kültürü demek Edith Piaf (Edit Piaf diye okunur) demek..eğer bizim sanatçılarımızla kıyaslayacaksak, Fransızlar'ın Minik Serçe'si denilebilir...Zaten Edith Piaf'ın lakabı da "kaldırım serçesi"...Fransızca öğrenmeye başladığınız an sözkonusu şansonlar ise, önce Edith Piaf'tan başlanır...açıkçası bu çok ta yerinde bir karar, zira bu minik dev Fransızca'yı mükemmel kullanır. La Foule, Milord, La Vie en Rose, Padam Padam ve daha pekçok şarkısı var ama burada önceliği "Je ne regrette rien"e (jö nö rögret rien diye okunur) vermek istedim...eminim ki, sonraki yazılarımda bayıldığım "La Foule" ya da h...