SMYRNETALYA

Bizim zamanımızda ortaokulda "Ev Ekonomisi" adında bir ders vardı. Derste yemek pişirme, örgü/dantel örme, dikiş dikme, çarpı işi gibi bir takım beceriler öğretilirdi. Ben bu işlerin neredeyse hiçbirine ilgili ve becerikli olmadım. Daha doğrusu olmadığımı sanıyormuşum.. Fakat bunun sebebini geç te olsa buldum: Sevgi Öğretmen. O kadar asık suratlı, o kadar sert bir kadındı ki, sınıfça ondan ürkerdik..o zaman çocuktum, sebebini anlamamıştım ama şimdi düşünüyorum da, sanırım mutsuz bir kadındı.. Sonra üniversite zamanı bir heves geldi bana..annem öğretti. Birkaç kazak, atkı falan ördüm ama sonra derslerim ağırlaştı, roman ve sinemaya da az zaman kalmaya başlamıştı, bıraktım. Yıllar sonra şişleri yeniden elime aldım, evim için yastık örmeye başladım. İlk etapta basit bir modelden başladım, sonuç hiç fena olmadı.. Sonra hızımı alamadım, balkon için de ördüm birkaç tane.. Kırmızı ve bej renkliler bana ait, diğer renkliler tığ işi, onları Fiko(annem) ördü. Aslında yastıklarımı si...

Geçen hafta kışın provasını yaptık. Ciddi soğuk birkaç gün geçirdi Antalya.. Hatta dedik ki "aaaa, hiç böyle olmazdı, daha kışa girmemize birkaç ay daha var, ne soğuk yahu bu" diye kendi kendimize söylenirken, hava birden açıverdi, mis gibi bir hava geldi..şu an sanırsınız ki Antalya sonbaharı yaşamıyor, öğle saatlerinde bildiğin sıcak, t-shirtle dolaşıyorsun, o derece.. Eh hal böyle olunca, bizim de geçen hafta kışı kabullenen ruh halimiz bir anda tornistan yaptı tabii:) Hemen ev halleri terkedildi, sokaklara koşturuldu, insanın içini ısıtan güneşin tadı çıkarıldı, açık havada kahve keyifleri yapıldı.. Halbuki çok değil, daha 3 gün önce evlere kapanmıştık, sonbahar temizliğine nereden başlayacağımızı düşünürken, bir yandan da zencefilli, tarçınlı kurabiye tariflerini araştırıp, yüncülere gitmiştik:) Hatta annem hızını alamayıp benim gösterdiğim bir yastığın modelini anında çıkarıp, bana neredeyse bir yastık örmüş bile! Geçtiğimiz günlerde kendisini ziyaret ettiğimde çekt...